www.lib.ugent.be
HOMEPAGE   GEBOUW   RESTAURATIE   OMTRENT DE BOEKENTOREN   IN DE BOEKENTOREN   ARCHIEF   CONTACT   EN  

HISTORIEK
DE ARCHITECT
PLANNEN
ACCENTEN
SPOREN
LEESZALEN
MAART 2011
DE VAN DE VELDETAFELS ZIJN EINDELIJK TERUG BENEDEN

GEBOUW

DE ARCHITECT

Henry van de Velde
° 3 april 1863 in Antwerpen, België + 1957 in Zürich, Zwitserland.
Hij was een totaalkunstenaar, dus schilder, decorateur en architect.
  

Henry van de Velde volgde een kunstopleiding bij Charles Verlat aan de kunstacademie in Antwerpen. Ook studeerde hij korte tijd bij Charles Carolus-Duran in Parijs. Samen met Victor Horta lag hij aan de basis van de Art Nouveau in België.

  
In 1889 werd hij lid van Les vingt. Henry van de Velde raakte in de ban van de idealen van de Engelse Arts and Crafts Movement en gaf begin jaren negentig het schilderen op. Hij ging zich bezig houden met Toegepaste Kunst en Architectuur. Naast het ontwerpen van aardewerk, meubels, kleden, sieraden en gebruiksvoorwerpen schreef hij hierover artikelen in tijdschriften.

 
Het belang van de golvende Lijn, die zo karakteristiek is in de Belgische Art Nouveau werd door van de Velde nadrukkelijk onderschreven: 'La ligne est une force', waarmee hij doelde op de natuurlijke elementaire kracht.
Sinds 1891 beleed van de Velde in zijn ontwerpen dit geloof in het 'dynamographische spel' van de Lijn, vooral in zijn ontwerpen voor stoffen en zijn meubels. In 1895 bouwde hij zijn woning te Ukkel, die onder invloed staat van de Engelse Architectuur. Vooral vloeiende en golvende lijnen, die aan plantenmotieven doen denken, overheersen.
   
Op internationaal vlak brak hij door dankzij de creatie van een aantal interieurs en meubels voor de galerij 'L'art-nouveau' van Samuel Bing te Parijs (1896). Als eerste Art Nouveau Kunstenaar werkte hij in een abstracte stijl, vertrekkend van kromme lijnen.

 
Vanaf 1900 werkte hij voornamelijk in Duitsland en na WO I werd hij professor aan de universiteit van Gent (1926-1936). Daar werd hij in  1933 belast met de bouw van de nieuwe universitaire bibliotheek en het HIKO.
   

Rechte hoeken, afrondingen, grote metalen ramen en het grondplan van toren en vijver (een Grieks Kruis) zijn kenmerkend voor de taal van van de Velde in de jaren dertig. De nadruk ligt op de rustgevende gaafheid van de Lijn. De boekentoren was niet het enige project aan de Gentse universiteit waar Henry van de Velde, samen met Gustave Magnel, bij betrokken was. Hij was voorzitter van het college van Architecten voor het Academisch Ziekenhuis en verantwoordelijk voor de esthetische aspecten in het ontwerp van het academisch ziekenhuis.
      

 Bookmark and Share



Het Métier